اصلاح طلبان و رفسنجانی، آشتی در وقت اضافه



در یکی از روزهایی که در حال گذر از مرزهای آسیا به سوی اروپا و آغاز مرحله ای دیگر از آوارگی بودم، از رادیو شنیدم که محمود احمدی نژاد مچ اکبر رفسنجانی را خوابانده است و مر حله دوم انتخابات ریاست جمهوری ایران را از این مرد کهنه کار سیاست برده است. این بزرگترین شکست اما نه اولین شکست نفر دوم نظام جمهوری اسلامی بود. چرا که شکست قبلی او که سرآغاز سقوط علنی او در ساختار نظام بود، ناکامی در انتخابات مجلس ششم بود.

این دو شکست اما یک وجه مشترک داشت و آن این که هر دو خنجر از سوی توده های اصلاح طلب به او زده شد. با این تفاوت که اولی از رو و دومی از پشت او را هدف قرار داد. در مورد ناکامی اول واضح است که او در رقابت مستقیم و رو در رو با اصلاح طلبان شکست خورد. اما در باره شکست دوم شاید خیلی ها بپرسند که او در رقابت با راستگرایان تندرو که احمدی نژاد نمایندگی شان را به عهده داشت شکست خورد و این ربطی به اصلاح طلبان ندارد.

اما نکته ای که اینجا بعضا نادیده گرفته می شود نحوه صف بندی گروهها در مرحله دوم انتخابات سال هشتاد و چهار است. وقتی مشخص شد احمدی نژاد رقیب رفسنجانی در مرحله دوم است، رهبران اصلاح طلب یک صدا از هواداران خود خواستند برای اینکه از دستیابی احمدی نژاد به مسند ریاست جمهوری جلوگیری کنند (آنها به خوبی به زیانهایی که ریاست احمدی نژاد بر کشور به بار می آورد واقف بودند.) در مرحله دوم به پای صندوق های رای بیایند و به هاشمی رأی بدهند تا به زعم خودشان از بین «بد» و «بدتر»، «بد» را انتخاب کنند. و برای روشن تر کردن پیچیدگی و خطیر بودن اوضاع به وضعیت پیش آمده مشابه در انتخابات ریاست جمهوری 2002 فرانسه اشاره می کردند که وقتی ژان ماری لوپن به مرحله دوم راه یافت، چپ های فرانسه برای جلوگیری از پیروزی او به رقیب دست راستی اش ژاک شیراک رأی دادند تا بدین وسیله فرانسه و اروپا را از خطر افراط گرایی نجات بدهند.

در ایران اما این نسخه برعکس جواب داد. چرا که این بار اصلاح طلبان از رهبرانشان فرمان برداری نکردند و نه تنها آن تعدادی که در مرحله اول پای صندوق های نیامده بودند، همچنان در خانه ها ماندند بلکه تعدادی هم که قبلا رأی داده بودند این بار پا پس کشیدند. این کار از دو جهت باعث ناکامی رفسنجانی شد: اول همین نبود رأی اصلاح طلبان پشت سر او . دوم ریزش آرای محافظه کاران از حساب هاشمی. دلیل آن هم این بود که ، رأی دهندگان اصول گرایی که در مرحله اول به رقبای هاشمی به جز احمدی نژاد (و بعضا حتی به خود هاشمی) رأی داده بودند،  با حمایت علنی که رهبران اصلاح طلب از رفسنجانی نمودند، دیگر جای تردیدی بر سر این دوراهی برایشان نماند تا راه «راست» را انتخاب کنند.

و البته دخالت های نظامیان و مهندسی انتخابات هم به این روند کمک کرد تا احمدی نژاد که در مرحله اول آرای کمتری از هاشمی به دست آورده بود، در مرحله دوم با اختلاف 26 درصد پیروز این رقابت باشد. اما همانطور که گفته شد عامل اصلی نه دخالت های غیر انتخاباتی بلکه پشت کردن اصلاح طلبان به رفسنجانی به واسطه تحریم انتخابات بود که نتیجه آن را هم در مدت هشت سال ریاست احمدی نژاد بر کشورشان دیده و تبعاتی که هنوز ادامه دارد را می بینند. در یک جمله باید گفت در هر دو دوئلی که بین رفسنجانی و اصلاح طلبان صورت گرفت، هردو بازنده شدند چرا که هر بار امتیاز این دوئل به حساب راست افراطی و شخص آیت الله خامنه ای سرازیر شد. اصلاح طلبان و هاشمی وقتی به آشتی رسیدند که دیگر هردو از رمق افتاده بودند.


مشخصات

  • منبع: http://nayistan.persianblog.ir/post/124
  • کلمات کلیدی: اصلاح ,مرحله ,طلبان ,نژاد ,احمدی ,شکست ,احمدی نژاد ,اصلاح طلبان ,ریاست جمهوری ,انتخاب کنند ,ریاست احمدی ,انتخابات ریاست جمهوری
  • در صورتی که این صفحه دارای محتوای مجرمانه است یا درخواست حذف آن را دارید لطفا گزارش دهید.

تبلیغات

محل تبلیغات شما
محل تبلیغات شما
عکس آقای خامنه ای

آخرین جستجو ها